Salarisprofs

Waarom begrijpen ze het nou niet?

Han Bakker 28-2-2013 9:46
Categorieën: Loon- en premieheffing
U heeft er inmiddels al twee keer van kunnen genieten en zeg eens eerlijk: heb ik iets teveel gezegd? Nee hè?

Ik kondigde het in juni 2011 al aan, in mijn blog Voordelig voor alle betrokkenen: de komst van de nieuwe, sterk vereenvoudigde loonstrook. Vanaf januari 2013 zouden er maar liefst twee hele regels wegvallen op de nieuwe loonstrook en dat is nu ook daadwerkelijk het geval!

De nieuwe loonstrook. Je ziet het verschil met de oude direct. De nieuwe is veel overzichtelijker, veel transparanter, veel eenvoudiger. Precies wat het kabinet had beloofd. Tjonge, wat een vereenvoudiging en dat allemaal dankzij de invoering van de maatregelen van WUL, de Wet Uniformering Loonbegrip.

Neveneffecten van de WUL

Nu zijn er mensen die klagen dat ze er door de WUL financieel op achteruit zijn gegaan. Het gaat daarbij voornamelijk om ouderen, waarvan sommige flink hebben moeten inleveren. Die voelen zich bedrogen door het kabinet, dat zou hebben beloofd dat de wijzigingen van de WUL financieel neutraal zouden uitpakken. Ik wil daar twee dingen over zeggen.

In de eerste plaats beloofde het kabinet dat de wijzigingen op macro niveau neutraal zouden uitvallen en dat is iets anders dan op individueel niveau. En in de tweede plaats hadden juist de ouderen onder ons, door hun hoge leeftijd en daardoor grote levenservaring, kunnen weten dat je een overheid niet kunt vertrouwen. Per definitie niet. Dus waar hebben we het over?

Nee, dankzij de WUL ziet het leven er een stuk simpeler en daardoor ook rooskleuriger uit. Want ingewikkelde wetgeving, op microniveau, op het niveau van de werknemer of van de burger, daar zit niemand op te wachten. Dat is allemaal heel lastig te controleren en dat kost dan weer extra geld voor extra belastingambtenaren. Nee, heffingswetgeving kan zich het beste richten op een hoger niveau, op het niveau van de werkgever.

Werkkostenregeling prima concept, maar de foutjes moeten eruit

Vandaar ook dat de werkkostenregeling zo’n goed idee is. Een regeling waarbij de persoon van de werknemer die een vergoeding, verstrekking of terbeschikkingstelling ontvangt, geen rol speelt. Nee, gewoon de belastingheffing rechtstreeks aan de werkgever opleggen. Qua concept perfect, maar in de uitwerking zijn helaas wat foutjes geslopen.

Zo is in het kader van de nihilwaarderingen het criterium ‘werkplek’ geïntroduceerd, dat moet worden beoordeeld op werknemersniveau. Het gaat daarbij om de plek waar de werknemer in kwestie, die een verstrekking of terbeschikkingstelling ontvangt, zijn of haar werkzaamheden verricht. Die definitie op werknemersniveau maakt het allemaal wat meer micro, wat lastiger dus. Maar er wordt op het Ministerie van Financiën ongetwijfeld heel hard gewerkt om deze oneffenheid weg te werken.

Verder blijkt dat de werkkostenregeling inmiddels maar liefst 39 regels kent, die het uitgangspunt dat alles belast loon is, flink nuanceren. Wat zeg ik: nuanceren? Dat is geen nuanceren meer, dat is pure ondermijning van een in aanleg prachtige grofmazige regeling! Dat is onacceptabel, maar ik kan u geruststellen: ook aan dit probleem wordt hard gewerkt!

Uitstel (?)

Inmiddels is uitgelekt dat het overgangsrecht van de werkkostenregeling met 1 of 2 jaar zal worden verlengd. Terwijl ik dit schrijf is het nog niet officieel, maar de voortekenen zijn gunstig. Het geeft de wetgever extra tijd om de werkkostenregeling te verbeteren door alle nuanceringen eruit te halen. We moeten gefocust blijven: het gemak van een heffing moet altijd belangrijker blijven dan de morele gerechtvaardigheid ervan!

Daarnaast zal er ongetwijfeld extra voorlichting komen richting inhoudingsplichtigen en werknemers, om hen duidelijk te maken dat het loonbegrip onder de werkkostenregeling wel degelijk een juist loonbegrip is. Daarop wordt nu veel kritiek geleverd, omdat het thans gehanteerde loonbegrip niet zou aansluiten bij de maatschappelijke beleving van wat loon is. Maatschappelijke beleving: wat een onzinnig uitgangspunt! Als we dat zouden hanteren, dan zou invoering van de Loonsomheffing nooit mogelijk zijn. Geen Loonsomheffing, brrr, ik moet er niet aan denken.

Crisisheffing bekritiseerd

Tot slot nog een woord over de crisisheffing van 16%, die door een aantal mensen wordt bekritiseerd. De heffing wordt door hen als onzinnig bestempeld, omdat niet de dik betaalde werknemers de extra heffing moeten ophoesten, maar hun werkgever. Dat gaat dan weer ten koste van de beschikbare loonruimte, waardoor feitelijk elke werknemer voor de heffing opdraait en niet alleen de werknemers die in 2012 een loon hebben ontvangen van meer dan € 150.000.

Ook hier zien we weer die misvatting dat belastingheffing intrinsiek eerlijk en rechtvaardig zou moeten zijn. Dat is zó achterhaald. In deze tijd geldt alleen eenvoud en gemak en daar voldoet een aan de werkgever opgelegde crisisheffing perfect aan. Het is immers vele malen eenvoudiger om belastinggeld centraal bij een werkgever weg te halen, dan om elk van zijn voor die heffing in aanmerking komende werknemers een individuele aanslag op te leggen.

Toekomstige rol werkgever

In de toekomst zal de werkgever dan ook een steeds belangrijker rol in het heffingsproces krijgen. Logisch. De werkgever is immers net als de Nederlandse automobilist: hij heeft geld, kan zich moeilijk verstoppen en hij verzet zich zelden. Kortom, een voor de overheid bij uitstek geschikt heffingssubject.

Gemak van heffing boven alles! Waarom ziet nou niet iedereen daarvan de logica in?

Han Bakker – MBZ Consultancy



Voor meer blogs van Han Bakker, klik hier

Reacties (2)

Han 4-3-2013 13:34
Hoi René, Leuk om te horen dat je m'n blog(s) waardeert. Bedankt voor je reactie! Mvg, Han
Rene Musters 3-3-2013 21:39

Han,

Wederom een geweldige verhaal. Echt genieten.

Groet, René

U kunt alleen op dit artikel reageren indien u bent ingelogd

Ideale werving en selectie voor de salarisadministratie

 

Al 10 jaar lang dé partner binnen salarisadministratie

Met opleidingen helpen we salarisprocessen te verbeteren