Salarisprofs

Werkkostenregeling in de lente

Han Bakker 26-3-2012 14:13
Categorieën: Loon- en premieheffing
Heeft u het bericht gezien op de website van het Ministerie van Financiën? De Evaluatie werkkostenregeling gaat van start. ‘Nu al?’, zult u misschien zeggen. ‘Wat heeft het voor zin: 90% van de werkgevers doet nog niet mee aan die regeling. Hoe kun je dan nu al gaan evalueren?’

Op zich een niet onbegrijpelijke reactie. Zo dacht ik in eerste instantie ook. Maar toch, bij nader inzien, een dergelijke negatieve benadering past op dit moment niet. Niet nu de lente is aangebroken. Beter gezegd, is uitgebroken! Wat een prachtig weer, welk een belofte voor de komende maanden. Dat wordt niet alleen een fantastische lente, maar daarna ook nog eens een waanzinnige zomer. Dat kan niet anders. Een positieve instelling: dat hebben we nodig in deze economisch moeilijke tijden!

Ik geef daarom graag het goede voorbeeld.

De Evaluatie van de werkkostenregeling gaat dus van start. Uit cijfers blijkt dat maar liefst 10% van de werkgevers er al aan meedoet. Dat is een ongelofelijk hoog percentage, zeker als je bedenkt dat de werkkostenregeling nog maar zo kort geleden is ingevoerd. Al deze werkgevers profiteren van een ont-zet-tend eenvoudige regeling voor het belasten van vergoedingen en verstrekkingen. En nu gaat Staatssecretaris van Financiën Frans Weekers ook nog eens kijken of de regeling nóg eenvoudiger kan. Dat lijkt nauwelijks voorstelbaar, maar de bewindsman gaat het toch onderzoeken. Wat een prachtige actie van die man.

Nu ben ik geen werkgever, maar ik heb me wel enigszins in de regeling verdiept. Ook spreek ik regelmatig mensen over de werkkostenregeling. Ik wil dus graag een bijdrage leveren aan de evaluatie.

Het punt waar ik aandacht aan wil schenken, is het begrip ‘werkplek’. De invoering van dit criterium is een gouden greep geweest. Geniaal. Niet meer het lastige criterium van werktijden, want wanneer wordt er nou eigenlijk gewerkt? Dat is moeilijk vast te stellen, zeker achteraf. En wat versta je onder ‘werken’. Ik denk dat de gemiddelde werkgever daar anders over denkt dan de gemiddelde werknemer. Nee, dan de werkplek. De werkplek blijft de werkplek, of het nu ochtend, middag of avond is. Of weekend.

De werknemer die in het weekend met vrouw en kinderen gaat winkelen in de stad kan de auto zonder enig bezwaar kosteloos op het parkeerterrein van zijn bedrijf zetten. Dat voordeel voor de werknemer is niet belast, omdat er wordt geparkeerd op de werkplek. Het is daarbij helemaal niet van belang of het bedrijf geopend is of niet, want de onbelastbaarheid hangt niet langer af van werken of werktijden. Alleen van de locatie van de werkplek. Nou, over dat laatste bestaat natuurlijk – ook achteraf – helemaal geen discussie, dus de werkkostenregeling is op dat onderdeel ont-zet-tend eenvoudig. Bijkomend voordeel voor de werknemer is ook nog eens dat zijn buurman, wiens werkgever buiten de stad is gevestigd, voor het winkelen noodgedwongen gebruik moet maken van een dure parkeergarage! Haha, is dat lachen! Geen beter vermaak dan leedvermaak.

De werkplek als criterium voor (on)belastbaarheid: wat een geniale gedachte! Oké, er was een klein probleempje met het personeelsfeest. Ik heb daar al eerder over geschreven. Het personeel van het hoofdkantoor kan bij een bedrijfsfeest op het hoofdkantoor onbelast drinken, omdat het hun werkplek is. Voor de collega’s van de rayonkantoren lag dat echter anders: het hoofdkantoor is niet hun werkplek en dus zijn hun consumpties niet onbelast. Dat zou administratief-technisch wat lastig kunnen uitpakken. Staatssecretaris Weekers heeft dit hobbeltje in de regeling echter direct voortvarend weggewerkt. Voortaan gelden in deze situatie de medewerkers van buiten als medewerkers van binnen. Probleem opgelost!

Natuurlijk blijven er altijd mensen die problemen hebben met eenvoud en dus ook met het criterium ‘werkplek’. Deze negatievelingen stellen dat als er niet wordt gewerkt, de werkplek feitelijk niets anders is dan alleen maar een ‘plek’ en dat het voordeel dat een werknemer dan van die plek heeft, feitelijk gewoon belastbaar loon zou moeten zijn.

Deze mensen begrijpen ook niet waarom een parkeervoorziening op een andere plek dan de werkplek altijd belast is, ook als het parkeren in verband met het werk gebeurt. Bijvoorbeeld op een door de werkgever bijgehuurd parkeerterrein aan de overkant van de straat, omdat het eigen bedrijfsparkeerterrein te klein is. Dit verschil in behandeling slaat in de visie van deze criticasters nergens op.

Tja, dat soort mensen hou je altijd. Figuren die principes en logica belangrijker vinden dan praktische eenvoud. Daar kun je zó moe van worden. Een voormalige manager van mij had voor deze groep een goed advies: Maak je niet zo druk! Kijk eens naar buiten: het zonnetje schijnt!

Het zonnetje schijnt inderdaad. Griekenland is binnenkort gered. De eurocrisis is binnenkort opgelost. De huizenmarkt trekt binnenkort weer aan. De werkkostenregeling word binnenkort nog eenvoudiger!

Wat is de lente toch een heerlijke, beloftevolle tijd! Je ogen sluiten en heerlijk wegdromen.

Alleen wel jammer, dat je ze op een gegeven moment toch weer open moet doen.

Han Bakker – MBZ Consultancy

Voor meer blogs van Han Bakker, klik hier

Reacties (1)

Peter Bloem 27-3-2012 19:21
Wat een geweldig verhaal. Lijkt me toch dat de werkkostenregeling zijn langste tijd heeft gehad. Het feit dat slechts 10% gebruikt maakt van de regeling, zegt genoeg. Nogmaals complimenten.
U kunt alleen op dit artikel reageren indien u bent ingelogd

Ideale werving en selectie voor de salarisadministratie

 

Al 10 jaar lang dé partner binnen salarisadministratie

Met opleidingen helpen we salarisprocessen te verbeteren