Salarisprofs

Jaaroverzicht 2012: Ergernissen Top 5

Han Bakker 27-12-2012 10:16
Categorieën: Loon- en premieheffing
Traditiegetrouw eindig ik het blogjaar met een Ergernissen Top 5. Vorig jaar mee begonnen en nu al een traditie. Zo snel kan het gaan! Maar het blijft natuurlijk wel het betere afkijkwerk van Jan Mulder bij De Wereld Draait Door. Dus wederom: bedankt Jan!

Dit is allereerst een blog over loonheffingen. Maar behalve dat we beroepsmatig te maken hebben met dit uitermate boeiende terrein, zijn we daarnaast natuurlijk ook allemaal burger. En als burger krijg je te maken met politieke plannen, keuzes en activiteiten, waar je je – al dan niet terecht - rot aan kunt ergeren. Om die reden wil ik ze hier dan ook niet onbesproken laten.

Nummer 5: gegoochel met termen

Werkbonus of doorwerkbonus? De werkbonus zou in 2013 in de Loonbelasting worden geïntroduceerd, ter vervanging van de doorwerkbonus, die thans nog in de Inkomstenbelasting is opgenomen. Maar wat zien we gebeuren? De doorwerkbonus wordt wel geschrapt, maar de werkbonus wordt niet ingevoerd. Besloten in het Kunduz-akkoord.

Dus alle (door)werkbonussen in 2013 van tafel? Inderdaad, nou ja, totdat Herfst- en Regeerakkoord aangeven dat we een andersoortige doorwerkbonus gaan krijgen. Andersoortige doorwerkbonus? Ah, dan wordt het dus een regeling in de Inkomstenbelasting? Dat zou je denken, maar bij de behandeling van het Belastingplan 2013 wordt weer gesproken van een werkbonus. Ah, dan wordt het dus een regeling in de Loonbelasting? Nee, uiteindelijk blijkt het te gaan om een werkbonus, die in de Inkomstenbelasting een plaats krijgt en daar de huidige doorwerkbonus vervangt. Zucht, kunnen we a.u.b. voortaan de terminologie een beetje eenduidig houden?

Nummer 4: holle politieke frases

Nietszeggende, inhoudsloze, holle frases. Ik erger me er dood aan. In zo’n beetje elk gesprek met een bewindspersoon komt er wel eentje langs. Kreten als ‘bereid zijn om over je eigen schaduw heen te springen’ en ‘de schuld niet doorschuiven naar de volgende generatie’. Het zijn ingestudeerde riedeltjes, die allesbehalve authentiek overkomen. Maar ze blijven ze maar herhalen. Keer op keer. ‘Nederland sterker uit de crisis laten komen’ is er ook zo eentje. Tenenkrommend. Niets of niemand kan ons – of de rest van Europa – sterker uit de crisis laten komen. We kunnen hooguit hopen dat we niet volledig onderuit gaan en de afgrond inkukelen. Het is niets anders dan politieke prietpraat, waarmee de intelligente burger wordt afgescheept. Holle, politieke frases. Brrr!

Nummer 3: het misleidend gegoochel met cijfers

Het is elke keer weer hetzelfde verhaal. We moeten dit, we moeten dat, want uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek, het Centraal Planbureau of De Nederlandsche Bank blijkt dat enz. enz. Eerst zaten we ‘dankzij’ de Kunduz-afspraken qua begrotingstekort beneden die o zo belangrijke Brusselse 3%-grens, maar nu zitten we er opeens weer boven en moeten we weer dit of moeten we weer dat.

Heerlijk lijkt me dat, als politicus je beslissingen verantwoorden door simpelweg te verwijzen naar cijfers die verdacht veel meewaaien met de politieke wind. Je zou ook kunnen zeggen: ‘Hé, die jongens kunnen duidelijk niet rekenen, want vorige keer zeiden ze nog iets anders’. Maar nee, niets van dit alles. De cijfers zijn heilig en wij moeten ze blind blijven geloven. En volgen. Tot het bittere einde.

Nummer 2: de zogenaamde reden voor de forenzentax

De forenzentax. Hij werd verkocht als maatregel ‘om het milieu te sparen’. Neen hoor, niks geld-ophaal-maatregel. We konden toch gewoon ‘dichter bij ons werk gaan wonen?’ En dan hadden we er toch geen last van? Toch? Nou dan!

Wat een schijnheilige vertoning! Gewoon dichter bij je werk gaan wonen. Hoe durf je het te zeggen. Wat wilden ze nou dat je als werknemer zou doen? Je partner zijn of haar eigen baan laten opzeggen? Je huis even snel verkopen (in deze tijd natuurlijk een makkie)? Je niet laten afschrikken door de slechte economische vooruitzichten van het bedrijf waar je werkt? Je in dat kader dus ook niet bezorgd maken over de versoepeling van het ontslagrecht, de afschaffing van de ontslagvergoeding en de versobering van de WW? Hadden ze dat nu echt verwacht? Kom op zeg! Wat een hypocriet gedoe!

Nummer 1: de afbraak van de werkloosheidsverzekering

Onbetwist mijn grootste ergernis. Ik erger me vreselijk aan de voorgenomen afbraak van de WW, maar tevens aan de lijdzaamheid waarmee de Nederlandse bevolking dit onderdeel uit het Regeerakkoord lijkt te ondergaan. Kennelijk zijn we onderhand murw gemaakt, zijn we zo gewend geraakt aan de afbraak van het sociale stelsel, dat we zijn overgeschakeld op ‘het zal wel’ denken.

De WW wordt door het kabinet zo’n beetje wegbezuinigd! En waarom eigenlijk? De WW wordt gefinancierd door werkgevers en tot voor kort ook door werknemers. Waarom is het dan niet aan de sociale partners om te besluiten wat er met de WW moet worden gedaan? Het is toch: Wie betaalt, bepaalt? Maar nee, volgens Europese rekenregels moeten uitgaven voor sociale zekerheid worden geboekt als overheidsuitgaven en Nederland moet onder de 3% begrotingstekort blijven. Om die reden worden vanaf juli 2014 werknemers die hun baan verliezen al na een jaar afgescheept met een uitkering op bijstandsniveau, met alle sociale en economische ellende van dien. Hoe durf je het te bedenken!

Goed. Dat was ‘m dan weer, mijn Ergernissen Top 5. Smaken verschillen en dat geldt ook voor ergernissen. Ik ben benieuwd welke ik naar uw mening heb gemist. Ik hoor het graag!

Tot slot wil ik iedereen een goede jaarwisseling wensen en een gelukkig, gezond en als het even kan, ergernisvrij 2013.

Han Bakker – MBZ Consultancy


Voor meer blogs van Han Bakker, klik hier
U kunt alleen op dit artikel reageren indien u bent ingelogd

Ideale werving en selectie voor de salarisadministratie

 

Al 10 jaar lang dé partner binnen salarisadministratie

Met opleidingen helpen we salarisprocessen te verbeteren