Salarisprofs

In één keer van de staatsschuld af. Het kan!

Han Bakker 26-9-2013 11:01
Categorieën: Loon- en premieheffing

Oké, Prinsjesdag 2013 is achter de rug en wat zijn we nu feitelijk wijzer geworden? Eigenlijk niet zoveel. Er wordt verder genivelleerd en we kopen een paar nieuwe straaljagers, waarvan we niet weten wat ze gaan kosten en of ze wel kunnen vliegen. Maar het moet gezegd, de PvdA stelt dat laatste wel als harde voorwaarde, dus we kunnen rustig gaan slapen.

Het opvallendste nieuws is wat mij betreft dat het kabinet een nieuwe trend lijkt te hebben ingezet. Nee, niet de switch van verzorgingsstaat naar participatiesamenleving (wat dat ook moge zijn). Nee, ik doel op het naar voren halen van belastinginkomsten. Oftewel, het nu al binnenhalen van gelden die eigenlijk voorbestemd waren pas op een later tijdstip in ’s Rijks schatkist te vloeien.

Nieuwe trend
De trend werd eigenlijk al vorig jaar ingezet met de levensloopregeling. Gespaarde tegoeden vielen vrijwillig dan wel verplicht vrij in 2013. Op die manier kreeg de fiscus de daarover verschuldigde belasting versneld binnen, in plaats van er nog een aantal jaren op te moeten wachten.

Ook de (voorgenomen) verlaging van de pensioenpremie heeft het oogmerk om belastingrevenuen naar voren te trekken. Een lagere pensioenpremie leidt tot een lagere aftrekpost en dus tot een hogere belastingopbrengst. Dat gaat echter wel ten koste van de belastingopbrengst voor toekomstige ministers van Financiën. Immers, een lagere pensioenpremie leidt tot een lagere (belaste) pensioenuitkering.

Feitelijk steelt de huidige generatie dus belastinginkomsten uit de zak van volgende generaties. Hoe zat het ook al weer? Was het niet zo dat we onze schulden niet mochten overdoen op de volgende generatie? Was dat niet de reden voor alle bezuinigingen en lastenverzwaringen? Maar stelen van de volgende generatie, dat mag wel?

Stamrechten
Het huidige kabinet ziet er kennelijk geen probleem in, want het kijkt nu ook al likkebaardend naar de bedragen (ontslagvergoedingen) die vastzitten in een stamrecht, in een recht op een periodieke uitkering.

Het kabinet stelt voor om toe te staan dat de in stamrechten ‘beklemde’ bedragen in één keer worden vrijgemaakt, met - net als bij de overgangsregeling levensloopregeling - een belastingkorting van 20% (alleen voor de op 31-12-2013 bestaande stamrechten). Het kabinet hoopt hiermee in 2014 versneld € 1,23 miljard aan belasting binnen te halen.

Daarnaast wordt per 1-1-2014 de stamrechtvrijstelling afgeschaft en worden ontvangen vergoedingen ter vervanging van gederfd of te derven loon in het jaar van ontvangst volledig in box 1 in de heffing betrokken. Dit levert per jaar zo’n € 830 miljoen op.

Netjes of niet?
Kortom, de staat haalt op deze manier versneld flinke bedragen op, die toekomstige ministers van Financiën gaan missen. De vraag is dan ook: is het wel zo kies, of slim, om belastinginkomsten naar voren te trekken? Breng je volgende generaties daardoor niet extra in de problemen?

Maar ja, het naar voren halen van belastinginkomsten is geen onbegrijpelijk activiteit voor een overheid die diep, diep in de problemen zit en dringend geld nodig heeft. Dus laat ik nou eens wat minder kritisch zijn en in plaats daarvan constructief meedenken in dezelfde trant. Kunnen we misschien nóg meer belastinginkomsten naar voren halen, maar dan niet ten koste van volgende generaties?

Pensioenpotten
In onze pensioenpotten zit ruim € 1000 miljard. Daaruit worden de bruto pensioenen betaald, oftewel, er zit in die potten een hoop potentieel belastinggeld. Als we voor het gemak de gemiddelde belastingheffing over die € 1000 miljard zetten op 35,5%, dan ligt er op Vadertje Staat dus een bedrag van € 355 miljard te wachten. Als het kabinet dat bedrag nou eens in één keer zou binnenharken, dan is Nederland in één klap uit de staatsschuld. Want die bedraagt op dit moment – hoe toevallig - precies € 355 miljard.

Geen staatsschuld meer: toekomstige generaties zullen ons dankbaar zijn.

Dankzij de volledige aflossing van de staatsschuld besparen we ons jaarlijks € 11 miljard aan rente. Dat bedrag kunnen we gebruiken om de komende jaren de derving van belastinginkomsten over pensioenuitkeringen (die immers al – vooruit - betaald zijn) op te vangen. Ik schat die derving op niet meer dan zo’n € 7 miljard per jaar. Houden we dus ook nog geld over. Met een staatsschuld van nul hoeven we ons bovendien ook geen zorgen meer te maken over de dreiging van fors oplopende rentetarieven, die de rentelasten van de staatsschuld onbeheersbaar zouden maken.

Waar zit dan het probleem? Dat de pensioenpotten minder rendement opleveren, omdat er € 355 miljard minder in zit? Ach, naar verwachting zal de rente de komende jaren flink stijgen, want het kunstmatig laag houden ervan valt voor de centrale banken niet eeuwig vol te houden. Dus dat komt allemaal wel goed.

Is het uitvoeringstechnisch te lastig? Lijkt me niet. Alle bruto-netto-berekeningen blijven gelijk; het enige verschil is dat de berekende loonheffing niet hoeft te worden afgedragen en dus in de pensioenpot kan blijven zitten. Net zolang totdat het totaal van het reeds geïnde bedrag aan belastingen is bereikt.

Briljant plan. Toch?

Brussel loert
U twijfelt? Ah, u vertrouwt de overheid niet. U bent bang dat die straks opeens toch weer belasting gaat heffen over die € 645 miljard pensioenuitkeringen, waarover al belasting is betaald. Oké, dat begrijp ik, maar mag ik er dan op wijzen dat ze in Brussel met grote begerige ogen naar onze pensioenpotten zitten te loeren? Vraag het maar aan CDA-kamerlid en pensioenwaakhond Pieter Omtzigt. Het lijkt me dus niet bepaald onverstandig om zo snel mogelijk een zo groot mogelijk bedrag veilig te stellen. Want voor je het weet, zijn we alles kwijt.

Het is dus feitelijk een keuze wie je het meest wantrouwt: onze eigen overheid of Brussel. Zegt u het maar. Maar niet té lang nadenken svp, want anders valt er niets meer te kiezen.

Han Bakker – MBZ Consultancy

Reacties (2)

Han Bakker 11-10-2013 15:49

Geachte heer Bos,

Hartelijk dank voor uw reactie.

Uiteraard heeft u gelijk als u wijst op de praktische bezwaren die gelden bij een eventuele snelle liquidatie van allerlei beleggingen. Maar er leiden meer wegen naar Rome, dus het lijkt me zeker de moeite waard om na te gaan in hoeverre de nadelige effecten zouden kunnen worden beperkt.

Het lijkt er echter op dat het idee niet eens bespreekbaar is. Van een medewerker van een Tweede Kamerfractie kreeg ik te horen dat het plan maatschappelijk onhaalbaar zou zijn, omdat niemand de overheid meer met pensioengelden vertrouwt, zeker niet na de grepen in de ABP-kas in de jaren negentig. En de Nederlandsche Bank (DNB) is van mening dat de overheid nog zó goedkoop geld kan lenen, dat er geen enkele noodzaak is om belastinginkomsten naar voren te halen. Een opmerkelijk standpunt, bij een rentelast van € 11 miljard per jaar, alhoewel, de DNB is en blijft natuurlijk wel een bank. En banken denken soms wel eens anders dan wij gewone stervelingen.

Ik weet niet of het onwil of onkunde is. Maar ik ben blij dat u met mij van mening bent dat het idee de moeite waard is om er eens goed naar te kijken. Wie weet gebeurt dat alsnog in de (nabije) toekomst, als de rentepercentages oplopen en de rentelast ondragelijk wordt. We zullen het moeten afwachten.

Mvg, Han Bakker

Karel Bos 10-10-2013 23:01

Geachte heer Bakker,

Uw idee om de staatsschuld op deze manier op te lossen, had ik zelf ook al eens in gedachten, maar wat is volgens u de reden dat de overheid hier geen werk van maakt?

Vraagt het te rigoreuze stappen van de pensioenfondsen om nu allerlei buitenlandse beleggingen te gelde te maken om de fiscus te voorzien van de benodigde pecunia? Dumpprijzen voor degenen die die investeringen zouden moeten overnemen? Dan bereiken we nog niet helemaal wat er nodig is, maar in theorie is dit een fraai en duidelijk voorstel.

Groeten, Karel Bos. 

Reageer

Ideale werving en selectie voor de salarisadministratie

 

Al 10 jaar lang dé partner binnen salarisadministratie

Met opleidingen helpen we salarisprocessen te verbeteren