Salarisprofs

De oogkleppen moeten af

Han Bakker 25-2-2014 15:51
Categorieën: Loon- en premieheffing

Heeft u de laatste tijd ook zo’n last van iconoclasme? Je schijnt er zalf voor te kunnen krijgen, maar dat weet ik niet zeker. Eigenlijk weet ik niet eens wat het is, maar je kunt het kennelijk oplopen bij het kijken naar de Olympische Spelen. En tja, dat heb ik gedaan.

Kijken naar topsport is een leuke bezigheid, zeker met zoveel medailles voor Nederland, maar terwijl je kijkt loop je blijkbaar ook nog eens een verhoogd risico op serendipiteit. Het schijnt besmettelijk te zijn, alhoewel dat – zo wordt gezegd - niet per definitie slecht hoeft te zijn. Het heeft te maken met loszittende oogkleppen of zo, waarbij je nuttige of kostbare dingen vindt waar je niet naar op zoek bent. Je vindt bijvoorbeeld aureum, terwijl je op zoek bent naar goud. Of was het nu olie?

Verdraaid, ik begin in de war te raken. Ik ben het ook niet gewend, luisteren naar de schaatscoach van onze shorttrackers. Het is flink inspannend, maar het moet gezegd, tegelijk ook erg leerzaam. Heel iets anders dan het aanhoren van onze premier of onze staatssecretaris van Financiën. Hun riedels kennen we nu onderhand wel.

Exit Frans Weekers
Ach, onze staatssecretaris van Financiën Franske Weekers. Hij is niet meer, althans, als staatssecretaris dan. Je raakt toch aan iemand gewend. Boos worden op beminnelijke Franske was bijna onmogelijk, tenzij je één van zijn ambtenaren was. Of iemand die in afwachting was van een toeslag. Of lid was van de Tweede Kamer. Bij nader inzien was het eigenlijk een wonder als je niet boos was op deze staatssecretaris, met uitzondering dan van een aantal mede-Europeanen die Nederland beschouwen als één grote flappentap.

Maar goed, Franske gaat en Eric komt. Eric. Geen verkeerde naam voor een staatssecretaris van Financiën, ware het niet dat zijn voornaam eindigt op een k-klank. En met een naam als Wiebes erachter geplakt, tja, dan weet ik al wat er gaat komen. Wat dat betreft is de politieke arena niet heel veel anders dan het schoolplein. Dus laten we maar hopen dat de nieuwe bewindsman daar geen aanleiding toe geeft en gesteund door zijn ambtenaren zo snel als mogelijk duidelijkheid schept op de terreinen die zijn voorganger in verwarring heeft achtergelaten.

Werkkostenregeling?
En ja, dan heb ik het onder meer natuurlijk – daar issie weer –over de Werkkostenregeling. Wie durft er zijn hand nog voor in het vuur te steken dat die regeling op 1-1-2015 definitief wordt ingevoerd? En wie durft hetzelfde te doen voor het tegenovergestelde?

Precies, ik bedoel maar, niemand weet meer waar hij of zij aan toe is. Alhoewel, het lijkt erop dat er geen weg terug is. Want dit schrijft Frans Weekers op 24 oktober 2012 aan de Kamer, bij de aanbieding van het Evaluatierapport Werkkostenregeling:“Teruggaan naar het stelsel van vóór 2011 met 29 kostencategorieën en nihilwaarderingen is zowel beleidsmatig als vanuit de uitvoeringspraktijk bezien niet wenselijk. (...) Van de werkgevers met meer dan 500 werknemers is circa 30% al over en heeft geïnvesteerd. Overstappers kunnen en willen niet terug. Bij deze werkgevers is een substantieel aantal werknemers in dienst.”

Kortom, de (voornamelijk grote) bedrijven die al overgestapt zijn, hebben al kosten gemaakt, dus we kunnen niet terug. Oftewel, beter ten hele gedwaald, dan ten halve gekeerd. Of ben ik nu te streng? Is de Werkkostenregeling toch echt veel eenvoudiger dan de oude regels? Laten we nog eens kijken.

Handboek Loonheffingen
Een bevriende relatie wees mij erop (bedankt Marcel) dat de versie Werkkostenregeling van het Handboek Loonheffingen 2013 dikker is dan de versie Vrije Vergoedingen en Verstrekkingen. Ik ben het nagegaan en inderdaad, het scheelt 6 pagina’s.

Ik geef toe, 6 pagina’s is niet veel. Maar zeg nu zelf, als de regels van de Werkkostenregeling inderdaad zo veel eenvoudiger zijn dan die van het oude stelsel met ‘29 kostencategorieën en nihilwaarderingen’, dan zou je toch mogen verwachten dat de versie Werkkostenregeling juist een stuk dunner is dan de versie Vrije vergoedingen en verstrekkingen, in plaats van 6 pagina’s dikker. Toch?

Ik weet niet of het er iets mee te maken heeft, maar voor 2014 moeten we het weer doen met één versie van het Handboek, waarin beide systemen zijn opgenomen. Wat niet (langer) weet, wat niet (langer) deert?

Balans
Inmiddels zijn de Olympische Spelen voorbij. De balans van 4 jaar voorbereiding zal worden opgemaakt: wat hebben alle inspanningen opgeleverd, wat hebben we geleerd? Een nuttige exercitie. Als we nu eens hetzelfde zouden doen met die 3 jaar overgangsperiode Werkkostenregeling, wat zouden we dan zien?

Dan zien we een nieuw systeem dat niet aanslaat, werkgevers zijn niet massaal overgestapt, het systeem omvat inmiddels meer regels dan de regels voor vrije vergoedingen en verstrekkingen en het nieuwe loonbegrip sluit niet aan bij de beleving van werkgevers en maatschappij. Wat gaan we daaraan doen? Er stug mee doorgaan of niet? Dat is de vraag.

Wie weet leidt de komst van een nieuwe staatssecretaris van Financiën tot – hou u vast – serendipiteit! Wellicht worden de oogkleppen wat losser gezet, misschien zelfs helemaal afgezet en stuit men - al dan niet bij toeval, maar who cares! – op een methodiek die wél goed aansluit bij de wensen en mogelijkheden van werkgevers. En bij de maatschappelijke beleving van wat loon is. Laten we het hopen.

Serendipiteit. Goed hè! Schud ik toch zo maar even uit m’n mouw. En dan zijn er nog steeds mensen die zeggen dat je van veel naar sport kijken dom wordt. Dom! Nou, de Olympische Spelen zijn hartstikke leerzaam en volgend jaar kijk ik beslist weer! Dom? Wat een iconoclastisch gezwets!

Han Bakker – MBZ Consultancy

blog_image:profsg_1393340349530cafbda25f2.jpg:end_blog_image

Voor meer blogs van Han Bakker, klik hier

Reacties (3)

Rene Musters 27-2-2014 23:05

Leuk, leuk, leuk.

Nu afwachten wat er eerder is, je volgende blog of duidelijkheid over de WKR. Ik vrees het eerste.

Peter Bouchier 27-2-2014 8:56

Beste Han,

Leuk om te lezen. Over vier jaar zijn er pas weer Olympische Spelen. En dan zijn de uitzendingen ruim voor werktijd.

De werkkostenregeling is vooral voordelig voor de Belastingdienst / Overheid. Voor controle zijn minder ambtenaren nodig en bij overschrijding levert het veel op voor de schatkist. Iconoclasme betekent beeldenstorm en daar heb je geen zalf tegen.

Met vriendelijke groet

Peter

Bram Sekeris 26-2-2014 19:00

Geweldig verhaal weer Han! De mondhoeken kruipen weer enthousiast omhoog. Keep up the good work!

Reageer

Ideale werving en selectie voor de salarisadministratie

 

Al 10 jaar lang dé partner binnen salarisadministratie

Met opleidingen helpen we salarisprocessen te verbeteren