Salarisprofs

Nieuws? Welk nieuws?

Han Bakker 27-3-2013 16:05
Categorieën: Loon- en premieheffing
Het zijn drukke tijden voor de gemiddelde salarisadministrateur. Uitbetalen van levenslooptegoeden, berekenen van de crisisheffing, voorbereidingen treffen voor de overgang naar de werkkostenregeling: het kan niet op. En daarbij komt: de situatie blijft maar veranderen. Elke keer opnieuw. Als je even niet oplet, hebben ze de boel al weer gewijzigd. Je moet constant het nieuws blijven volgen.

Crisisheffing ook in 2014

Zo kregen we begin deze maand te horen dat ook in 2014 werkgevers een crisisheffing verschuldigd zullen zijn over het loon van hun werknemers, voor zover dat loon in 2013 meer bedraagt dan € 150.000.

In eerste instantie stond ik daar raar van te kijken. Immers, het kabinet had toch heel duidelijk benadrukt dat de crisisheffing in 2013 eenmalig zou zijn. En toch wordt die heffing herhaald? Dat kon toch niet waar zijn! Dat zou toch hartstikke onbetrouwbaar zijn van onze overheid? Het bleek gelukkig ook anders te liggen. De crisisheffing wordt helemaal niet herhaald. Welnee! Hoe kom ik erbij?! De regeling wordt alleen eenmalig gecontinueerd!

Pardon, zult u zeggen, dat is toch hetzelfde! Nou, dat zou je misschien denken, maar in politiek Den Haag spreken ze nu eenmaal een beetje anders dan in de rest van Nederland. Tja, zie het maar als een dialect: een leuke folklore, maar zonder goede ondertiteling loop je wel het risico dat je het niet helemaal goed begrijpt.

Dus voor alle duidelijkheid: de eenmalige crisisheffing wordt in 2014 niet herhaald, maar wel eenmalig gecontinueerd. Met de nadruk op het woordje ‘eenmalig’. Houdt dat nu in dat we in 2015 echt van de crisisheffing verlost zijn? Dat zou kunnen, maar het staat niet vast. Het kabinet heeft namelijk beloofd dat de continuering van de eenmalige crisisheffing eenmalig zal zijn, maar heeft niets gezegd over een eventuele eenmalige continuering van de eenmalige continuering van de eenmalige crisisheffing. U bent dus gewaarschuwd!

Politiek gedraai: dat kun je eigenlijk geen nieuws noemen. Toch?

Overgangsregeling Werkkostenregeling verlengd

Maar wel groot nieuws was natuurlijk het bericht afgelopen week dat de overgangsregeling voor de werkkostenregeling wordt verlengd. Alhoewel, groot? Dat nieuws is natuurlijk alleen interessant voor degenen die überhaupt weet hebben dat er zoiets bestaat als een werkkostenregeling en dat blijken er op dit moment, ruim 2 jaar na de invoering van de regeling, nog steeds niet al te veel te zijn.

Maar voor de kleine groep die de ontwikkelingen rond de werkkostenregeling (wel) volgt was het breaking news! Helemaal toen het gerucht ging dat de overgangsperiode van 3 jaar met maar liefst 2 jaar zou worden verlengd tot 5 jaar. Dat deed een Kamerlid de wenkbrauwen fronsen: ‘Een overgangsperiode van 5 jaar om een vereenvoudiging in te voeren? Mijn hemel, er zijn mensen die in die tijd de middelbare school doorlopen!’

De spijker op z’n kop! Zo eenvoudig is de vereenvoudigingsregeling dus niet, ondanks wat ons wordt voorgehouden. Uiteindelijk blijft de verlenging van de overgangsregeling beperkt tot 1 jaar, maar niettemin geeft deze ontwikkeling te denken. Hoe kan het toch zijn dat er een overgangsperiode van 4 jaar nodig is om een vereenvoudiging aan de man te brengen? Ik durf het bijna niet te vragen, maar zou het kunnen dat ze bij de invoering van de werkkostenregeling wat over het hoofd hebben gezien?

Verkenning Werkkostenregeling

Zo vreemd is die vraag niet, want we werden destijds tamelijk onvoorbereid onbekend gebied ingestuurd. Ik bedoel, ruim voorafgaand aan de uniformering van het loonbegrip hadden we (in 2007) bijvoorbeeld een Verkenning Vereenvoudiging Premieheffing ontvangen. En begin vorig jaar kregen we de Verkenning Loonsomheffing voorgeschoteld, als voorbereiding op de mogelijke invoering van een Loonsomheffing over een jaar of 5. Maar een Verkenning Werkkostenregeling, nee, die had toenmalig Staatssecretaris Jan Kees de Jager niet in z’n binnenzak zitten, toen hij in augustus 2009, live op televisie, meldde dat er een ont-zet-tend eenvoudige regeling zou komen voor het belasten van vergoedingen en verstrekkingen.

Dus zonder Verkenning betrad De Jager onbekend terrein, ervan uitgaande dat de werkgevers van Nederland hem blind zouden volgen. Maar na publicatie van de werkkostenregeling barstte de kritiek los, waarna De Jager snel een overgangsperiode instelde en wat extra gerichte vrijstellingen toevoegde. Maar twijfel over de juistheid van de systematiek van de regeling, nee, die had De Jager niet. Werkgevers moesten gewoon even wennen aan het idee; dat was alles.

De praktijk wijst uit dat dat een tamelijk optimistische gedachte was. Het zou aanleiding kunnen, nee, moeten zijn om het uitgangspunt van de werkkostenregeling (alles is loon) ter discussie te stellen. En toen opeens was er de Verkenning Werkkostenregeling.

Ha, dacht ik, hoera. Dat werd tijd. Nu gaan we kritisch kijken naar de systematiek van de werkkostenregeling. Helaas; dat (b)lijkt niet het geval. Ook de opvolger van De Jager, staatssecretaris Frans Weekers, zegt op basis van de Evaluatie Werkkostenregeling en de geluiden uit de praktijk overtuigd te zijn van de juistheid van de systematiek van de werkkostenregeling. De regeling zal dan ook op 1-1-2015 verplicht worden voor alle werkgevers. Uitstel betekent dus geen afstel. Het doel van de Verkenning is (slechts) te onderzoeken hoe de regeling kan worden verbeterd en het draagvak ervan kan worden vergroot.

Systematiek Werkkostenregeling staat niet ter discussie. Of toch?

De systematiek van de werkkostenregeling mag dan officieel niet ter discussie staan, het is wel opmerkelijk dat de voornaamste verbetering gezocht wordt in het beter laten aansluiten van het loonbegrip aan de maatschappelijke opvatting van wat loon is.

Heel opmerkelijk zelfs. Want kenden we dat uitgangspunt niet ook al in de oude regels en werd dat toen niet geschrapt om plaats te maken voor het veel bredere alles-is-loon begrip van de werkkostenregeling? En nu gaan we het loonbegrip weer beperken tot wat volgens maatschappelijke opvattingen loon is, maar de systematiek van de werkkostenregeling staat niet ter discussie? Jaja.

Hoe het ook zij, in de Verkenning wordt een idee gepresenteerd voor de invoering van een zogeheten ‘noodzakelijkheidscriterium’. Volgens dit criterium bepaalt de werkgever of een vergoeding of verstrekking zakelijk is - en dus onbelast – en niet de (regeltjes van de) wetgever. Dat biedt veel eenvoud. Maar aan deze werkgeversvrijheid worden wel weer de nodige beperkingen gekoppeld, om misbruik tegen te gaan. Kortom, wat met de ene hand wordt gegeven, lijkt met de andere hand weer (deels) te worden teruggenomen. En oja, de belastingopbrengst mag niet minder zijn dan onder de huidige regels van de werkkostenregeling. Alsof dat nieuws is!

Toch is het noodzakelijkheidscriterium interessant genoeg om er goed naar te kijken. Het is dus zaak dat we nu allemaal de Verkenning gaan lezen, zodat we onze mening straks kenbaar kunnen maken bij de komende (internet)consultatie. Wat daar gaat uitkomen is uiteraard nog niet bekend, maar het is in elk geval wel zeker dat we weer met de nodige veranderingen zullen worden geconfronteerd.

Maar daar vertel ik u niks nieuws mee.

Han Bakker – MBZ Consultancy


Voor meer blogs van Han Bakker, klik hier


Reacties (1)

Martien 18-4-2013 21:52

Beste Han,

Met enige regelmaat lees ik je stukjes. Maar ik mis eigenlijk een reactie van je op de internetconsultatie inzake de werkkostenregelering.

Maar dat kun je nog goed maken:

http://www.internetconsultatie.nl/werkkostenregeling/reageren

Met vriendelijke groet, Martien

Reageer

Ideale werving en selectie voor de salarisadministratie

 

Al 10 jaar lang dé partner binnen salarisadministratie

Met opleidingen helpen we salarisprocessen te verbeteren