Salarisprofs

Een addertje onder het ogenschijnlijk groene gras

Han Bakker 28-1-2014 14:20
Categorieën: Loon- en premieheffing
De titel van mijn laatste blog luidde Het wordt een fantastisch jaar! en heb ik gelijk of heb ik gelijk? Goed hè, de loonstrook van januari? Lekker erop vooruit gegaan toch? Zo niet, dan bent u een stuk rijker dan de meesten van ons en dat is ook goed nieuws. Nee, het wordt een prachtig jaar, dat kan niet anders.

Nieuwe bezuinigingen? Niets van te zien. Oké, er komen gemeenteraadsverkiezingen aan, dus ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die denken: ‘Jaja, wacht maar tot na maart. Dan zul je zien wat we weer over ons heen krijgen. Denk bijvoorbeeld maar eens aan Groningen en de teruglopende aardgasbaten. Dat zal wel weer ergens gecompenseerd moeten worden.’

Leve Brussel!
Nou, daar ben ik niet bang voor. Ik heb naar het gezicht van onze minister van Financiën gekeken en het is overduidelijk dat die zich absoluut geen zorgen maakt. En met reden! We gaan namelijk op 1 september a.s. dik onder het maximaal toegestane begrotingstekort van 3% duiken en daar hoeven we helemaal niets voor te doen! Nee, dat doet Brussel namelijk voor ons. Aardig hè? Hoe? Gewoon, door op een andere manier te gaan boekhouden. Uitgaven aan ‘onderzoek en ontwikkeling’ tellen straks niet meer als ‘uitgave’, maar als ‘investering’ en hoppa, we zijn als land dan opeens een stuk rijker. Dan ziet het gras van de BV Nederland er in één klap een stuk groener uit!

Wat is dat toch een fantastische uitvinding, dat creatief boekhouden. Het lijkt me ook de oplossing voor ons pensioenprobleem. Ik stelde het al eerder voor: we verhogen gewoon de rekenrente, u weet wel, de theoretische rente waarmee pensioenfondsen hun dekkingsgraad moeten berekenen. Dan zijn pensioenfondsen in één klap een stuk rijker, hoeven de pensioenen niet te worden gekort, kunnen de (aftrekbare) pensioenpremies omlaag en krijgt de overheid meer geld binnen, zowel door de lagere belastingaftrek als via de belasting over de toegenomen consumptieve bestedingen. Hoe groen wil je je gras hebben? Verdraaid, ik lijk het CPB wel.

Het ligt allemaal binnen handbereik, gewoon via een boekhoudkundig trucje. Kortom, waar is het wachten op? Op een referendum soms? Haha, een referendum. Wat een humor! Nietwaar, Alexander?

Addertje onder het groen
Maar nog even terug naar die fantastische loonstrook van 2014. Het gras ziet er dan wel een stuk groener uit voor de Nederlandse werknemer, maar er zit nog wel een addertje onder. Dat komt door die vermaledijde inkomensafhankelijkheid van een aantal heffingskortingen. We kenden dat geintje al bij de arbeidskorting, maar nu zijn daar de algemene heffingskorting en de werkbonus voor oudere werknemers bijgekomen.

Het betekent dat de Nederlandse werknemer/belastingplichtige een verhoogd risico loopt om (een deel van) de via de loonheffing ontvangen heffingskortingen, te moeten terugbetalen. Via de inkomstenbelasting. Want alleen op jaarbasis achteraf is vast te stellen op welk bedrag aan kortingen de betrokken werknemer/belastingplichtige daadwerkelijk recht heeft.

Risico van terugbetaling
Risico van verplichte terugbetaling is natuurlijk wel een smetje op die verder zo fantastische loonstrook van 2014. Is dat nou niet te voorkomen? Liefst wel natuurlijk, want het kan aardig in de papieren lopen. Tot maar liefst € 3.586! Reken maar na: afbouw arbeidskorting (maximaal € 1730), afbouw algemene heffingskorting (maximaal € 737) en volledig verlies van de werkbonus (€ 1119).

Ik geef toe, je zult als werknemer flink bijverdiend moeten hebben om aan dit bedrag te geraken, maar toch, ook bij lagere bedragen kan terugbetaling flink pijn doen. Zeker als je de centen al hebt uitgegeven. Aan een grasmaaier bijvoorbeeld. Dus reden genoeg om na te denken over een oplossing.

Als werknemer zou je je werkgever kunnen verzoeken om een verhoogde inhouding van loonheffing, om een verwacht teveel ontvangen bedrag aan heffingskortingen direct te neutraliseren. Een lastige en arbeidsintensieve weg, die niet elke werkgever bereid zal zijn te volgen. Ook biedt het geen oplossing voor situaties waarin extra looninkomsten onzeker zijn en pas aan het eind van het jaar worden genoten, zoals bijvoorbeeld een op de bedrijfswinst gebaseerde eindejaarsbonus.

Als wetgever zou je natuurlijk alle heffingskortingen uit de loonheffing kunnen halen en ze alleen kunnen laten gelden voor de inkomstenbelasting. Maar dat is juist niet de bedoeling van het kabinet. Werknemers moeten immers zo snel mogelijk kunnen genieten van alle heffingskortingen, zodat ze dat geld eveneens zo snel mogelijk (kunnen) uitgeven. Goed voor de economie!

Wat moeten we dan wel doen? Ik durf het bijna niet te zeggen, maar we zouden ons natuurlijk ook gewoon kunnen afvragen of het nou wel zo’n slim idee is, dat inkomensafhankelijk maken van heffingskortingen. Ik weet het, nivelleren is een feestje, althans, volgens sommigen dan, maar een feestje is alleen maar leuk als het niet teveel overlast geeft. En dat is precies wat dit feestje wel doet: overlast geven, heel veel overlast. Dus ik zou zeggen: stop ermee en verzin iets anders, iets dat minder contraproductief is.

Oorverdovende stilte
Over contraproductief gesproken, wat te denken van de oorverdovende stilte rond de Werkkostenregeling? Mij bekruipt het angstige gevoel dat ze in Den Haag niet meer weten hoe het verder moet. Het vierde overgangsjaar is inmiddels ingegaan en we weten nog steeds niet wat het nu uiteindelijk gaat worden. Zo schiet het natuurlijk niet op.

Ik had mijn hoop gevestigd op de invoering van een noodzakelijkheidscriterium (Zie mijn blog Licht aan het einde van de tunnel, april 2013). Ik was daar enthousiast over. ‘Het loonbegrip komt weer thuis,’ zo schreef ik, ‘thuis bij de werkgever, waar het hoort.‘ Maar het blijft stil in Den Haag en ik vrees met grote vreze dat dat criterium er toch niet gaat komen.

Maar waarom eigenlijk niet? Laat werkgevers toch gewoon kiezen tussen een veelheid van regeltjes enerzijds of het noodzakelijkheidscriterium anderzijds. Het is de perfecte oplossing en geloof me, daar wordt het gras van de BV Nederland écht groener van.

Han Bakker – MBZ Consultancy

blog_image:profsg_139091557252e7aff431853.jpg:end_blog_image

Voor meer blogs van Han Bakker, klik hier

Reageer

Ideale werving en selectie voor de salarisadministratie

 

Al 10 jaar lang dé partner binnen salarisadministratie

Met opleidingen helpen we salarisprocessen te verbeteren