Salarisprofs

Politiek grensoverschrijdend gedrag

Han Bakker 13-11-2017 13:27
Categorieën: Loon- en premieheffing

Mijn blog van begin september - dat uitkwam vóór de bekendmaking van het regeerakkoord van het nieuwe kabinet - had als titel: ‘Stilte voor de storm’. En, zeg eens eerlijk: heb ik iets teveel gezegd? En dat terwijl ik nota bene nog niet eens kon bevroeden welke konijnen er uit de hoge coalitiehoed zouden worden getoverd.

De afschaffing van de dividendbelasting (kosten € 1,4 miljard) stond in geen enkel verkiezingsprogramma. En datzelfde geldt ook voor de afschaffing van de wet Hillen en de versnelde afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Stond nergens. Er waren geen ‘voor’-partijen en er waren ook geen ‘tegen’-partijen. Het was gewoon geen verkiezingsonderwerp. En opeens is er dan die hoge hoed.

Ja, ik weet het, de afschaffing van de wet Hillen gebeurt geleidelijk, over een periode van 20, eh, 30 jaar, maar wie gelooft dat? Zou de afbouw van de hypotheekrente ook niet geleidelijk plaatsvinden? En zie wat er gebeurt: in grote stappen snel thuis in 2023. Nee, dat wetje Hillen is bij de volgende verkiezingen ook het konijntje, eh, het haasje. Daar hoeven we echt niet aan te twijfelen.

Verkiezingsbedrog
Het is toch werkelijk ongelofelijk dat we ergens als burger over kunnen (mogen) stemmen en dat we vervolgens volkomen verrast worden met dit soort onaangekondigde plannen door inmiddels gekozen politici. Ik voel me - net zoals velen - eigenlijk best wel flink belazerd. Gebroken politieke beloftes: daar zijn we inmiddels – helaas - wel aan gewend. Maar dit soort maatregelen treffen waarover met geen woord gerept is in verkiezingsprogramma’s: dat noem ik regelrechte oplichting.

Ik begin er veel voor te voelen om ook maar een #MeToo-discussie te beginnen, waarmee wij burgers kunnen aangeven dat we ons geschoffeerd voelen door politiek grensoverschrijdend gedrag. Vervolgens kunnen dan de dames en heren politici deemoedig hun excuses aanbieden via #IHave-tweets, waarin ze bekennen dat ook zij schuldig zijn aan verkiezingsbedrog en beloven dat nooit meer te zullen doen.

Ik vraag me af hoe lang we zouden moeten wachten op de #IHave-tweet van onze premier. Want het is werkelijk ongelooflijk – en eerlijk gezegd ook wel bewonderenswaardig – hoe ons aller Mark ‘Tefal’ Rutte al zo lang zoveel mensen (kiezers) kan laten geloven dat hij het anders zal doen dan dat hij werkelijk gaat doen.

Maar eerlijk gezegd denk ik dat zijn tweet er best wel heel snel zou kunnen komen, met inbegrip van zijn deemoedige excuses. Want Mark weet drommels goed dat we daarna toch gewoon weer vrolijk op hem gaan stemmen en overgaan tot de orde van de dag. Want laten we wel wezen: zo zit dit land wel in elkaar. Regeren met Rutte is dan misschien politieke zelfmoord (nietwaar, PvdA?), maar Mark zelf krijgt geen schrammetje.

De getrouwen van Mark
Het is ook opvallend hoe goed Mark zorgt voor zijn politieke getrouwen. Dat is in één woord fantastisch. Neem bijvoorbeeld onze aller Erik ‘Brekebeentje’ Wiebes. U weet wel, die man van de ondoordachte afschaffing van de VAR, waardoor Nederland waarschijnlijk de komende 20 tot 30 jaar (gepaste overdrijving) geen premies werknemersverzekeringen en loonbelasting kan heffen bij werkgevers van ‘schijnzelfstandigen’. Je zou misschien hebben verwacht dat die man, hoe sympathiek ook, eruit gevlogen zou zijn, uit het kabinet. Maar nee, niet bij Mark. Mark zorgt goed voor zijn mensen, dus onze Erik komt gewoon terug.

Nee, niet als staatssecretaris van Financiën. We moeten niet overdrijven. Nee, op een veel minder belangrijke post, namelijk die van minister van Economische Zaken. Ja, inderdaad: Minister van Economische Zaken!! Kennelijk vindt Rutte dat onze economie zo sterk is, of zo onbelangrijk, dat dit wel verantwoord is. Maar als je kijkt hoe lang het goed is gegaan met de andere getrouwen van Rutte (Ivo Opstelten, Fred Teeven, Ard van der Steur) en de puinhoop die dat heeft opgeleverd, dan weet je dat alles toch een grens heeft.

Je kunt erom lachen en je kunt de zaken ook een beetje belachelijk maken, maar als ik heel eerlijk ben dan moet ik toegeven dat ik me er wel steeds meer aan begin te ergeren. Want eigenlijk is het natuurlijk te ridicuul voor woorden dat wij keer op keer onze stem uitbrengen op partijen die iets anders doen dan dat ze hebben aangekondigd en die wat ze doen ook nog eens heel erg slecht doen.

De enige reden dat er nog steeds geen stenen door de ruiten van het Binnenhof vliegen is dat we nog steeds te eten hebben en dat het nog steeds geen oorlog is. Gelukkig en uiteraard ook ontzettend belangrijk. Maar van de andere kant, het is natuurlijk ook wel heel erg raar dat we in een land waar het dan nu kennelijk economisch zo ontzettend goed gaat, we nog steeds het verschijnsel ‘Voedselbank’ kennen.

Herfststormen
Maar goed, hoe het ook zij, de politiek gaat onverstoord en onverdroten verder op weg naar grote veranderingen, waarbij die met betrekking tot ons pensioen nog grotendeels in nevelen gehuld zijn. Maar als je kijkt naar de deze maand uit de hoge hoed getoverde ideeën van deze coalitie, dan maak ik me grote zorgen voor wat er komen gaat. Want waar een hele grote pot met pensioengeld is, vind je ook mensen (Brussel!) die daar verlekkerd naar zitten te kijken en niets liever willen dan daar een hele grote hap uit te nemen.

We hebben een nieuw kabinet. Een nieuw geluid, een nieuwe lente? Hmm, wat mij betreft is het meer: een nieuw geluid, een lange herfst. Want ik denk dat we ons moeten voorbereiden op nog een aantal fikse herfststormen. Als voorbodes van een koude winter.

Brr. Ik voel de rillingen al over mijn rutte, eh, rug lopen.

Han Bakker – MBZ Consultancy

blog_image:article_profsg_15105833665a09ac460729d.jpg:end_blog_image

Voor meer blogs van Han Bakker, klik hier

Reageer

Ideale werving en selectie voor de salarisadministratie

 

Al 10 jaar lang dé partner binnen salarisadministratie

Met opleidingen helpen we salarisprocessen te verbeteren